Search

mahonnathan

Slide - in Bible

JA slide show
യേശുവിന്റെ പിന്‍ഗാമി Print E-mail

രാജദണ്ഡിന്റെയും ചെങ്കോലിന്റെയും യഥാര്‍ത്ഥ അവകാശി യെ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യഹൂദന്മാര്‍ക്കിടയിലേക്കാണ് യേശുവിന്റെ നിയോഗമുണ്ടായത്. തങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷയിലുള്ള മോശയെപോലെയുള്ള പ്രവാചകനെ യേശുവില്‍ അവര്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴി ഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹമാകട്ടെ, ഞാനാണ് നിങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെന്ന് ഒരിക്കലെങ്കിലും അവകാശവാദമുന്നയിച്ചുമില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കുശേഷം സുവിശേഷങ്ങള്‍ രചിച്ചവരാണ് യഹൂദര്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വ്യക്തി യേശുവാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടത്. യഹൂദര്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചത് ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനത്തിലിരിക്കാന്‍ വരുന്നവനെയാണ്; ജനങ്ങളെ ഭൌതികവും ആത്മീയവുമായ നയിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ‘അവകാശി’യെയാണ്; മോശയെപോലെയുള്ള ഒരു നിയമദാതാവിനെയാണ്. യേശുവില്‍ ഇതൊന്നും കാണുവാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

ജനങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനാണ് താനെ ന്ന് അവകാശപ്പെടാത്ത യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിലും വരാനിരിക്കുന്ന ദൈവദൂതനെകുറിച്ച പ്രവചനങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ യേശുവാണ് ആ പ്രവാചകന്‍ എന്ന് വരുത്തിതീര്‍ക്കുന്നതിനുവേണ്ടി സുവിശേഷങ്ങള്‍ എഴുതിയവര്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആ പ്രവചനങ്ങളില്‍ അധികവും വിട്ടുകളയുകയാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. യേശുവിന്റെ സംഭാഷണങ്ങളില്‍ പലതും അവ്യക്തമായി അവസാനിക്കുന്നതായി സുവിശേഷ വായനക്കാരന് തോന്നുന്നത് ഈ വിട്ടുകളയല്‍മൂലമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച, ദാവീദിന്റെ കര്‍ത്താവിനെകുറിച്ച് യേശുവും ഹരിസേയരും തമ്മില്‍ നടന്ന ചര്‍ച്ച ശ്രദ്ധിക്കുക. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷ (മത്തായി 22:41-46) പ്രകാരം ഈ സംഭാഷണം നടന്നിട്ടുള്ളത് ഇങ്ങനെയാണ്:

യേശു: ക്രിസ്തുവിനെകുറിച്ച് നിങ്ങള്‍ എന്ത് വിചാരിക്കുന്നു? അവന്‍ ആരുടെ പുത്രനാണ്?

ഹരിസേയര്‍: ദാവീദിന്റെ പുത്രന്‍.
യേശു: എങ്കില്‍ ദാവീദ് ആത്മാവിനാല്‍ പ്രചോദിതനായി അവ നെ കര്‍ത്താവ് എന്ന് വിളിച്ചത് എങ്ങനെ? അയാള്‍ പറഞ്ഞു: ‘കര്‍ത്താവ് എന്റെ കര്‍ത്താവിനോട് അരുള്‍ ചെയ്തു; ഞാന്‍ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ ചവിട്ടടിയിലാക്കുവോളം എന്റെ വലതുവശത്തിരിക്കുക’ കര്‍ത്താവ് എന്ന് ദാവീദ് അവനെ വിളിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അവന്‍ ദാവീദിന്റെ പുത്രനാകുന്നത് എങ്ങനെ?
ഹരി: (മറുപടി പറയാനാകാതെ മൌനം ദീക്ഷിക്കുന്നു)

ഇവിടെവെച്ച് ഈ സംഭാഷണം മുറിഞ്ഞുപോകുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളുടെ വിവരണം കേട്ടാല്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ച് ഹരിസേയരെ തോല്‍പിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു യേശുവിന്റെ ദൌത്യമെന്ന് തോന്നിപ്പോകും. സത്യത്തെയും മാര്‍ഗത്തെയും കുറിച്ച് ഇസ്രായേലിനെ പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഗുരുവായിരുന്നു യേശു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൌത്യം ചോദ്യം ചോദിക്കുകയായിരുന്നില്ല; ഉത്തരം പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഉന്നയിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ പോലും പിന്നാലെ പറയുന്ന ഉത്തരങ്ങള്‍ എളുപ്പം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയും അത് സ്വീകരിക്കുവാന്‍ അനുവാചകന്റെ മനസ്സി നെ പാകപ്പെടുത്തുന്നതിനു വേണ്ടിയുമുള്ളവയായിരുന്നു. പിന്നെയെന്തേ യേശു പരമപ്രധാനമായ ഈ സംഭാഷണം ചോദ്യത്തില്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു; ഉത്തരം വ്യക്തമാണ്. യേശു താന്‍ ഉന്നയിച്ച ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയും ഹരിസേയര്‍ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തിരിക്കണം. സുവിശേഷ കര്‍ത്താക്കള്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അത് വിട്ടുകളഞ്ഞതാവണം.

സുവിശേഷങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിച്ച യേശുവിന്റെ സംഭാഷണത്തില്‍നിന്നുതന്നെ ദാവീദ് ‘എന്റെ കര്‍ത്താവ്’ എന്ന് സംബോധന ചെയ്തവന്‍ ദാവീദിന്റെ പുത്രപാരമ്പര്യത്തില്‍പെട്ടവനായിരിക്കുകയില്ലെന്ന് പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു യേശുവിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. ഇതുമൂലം ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ നീക്കിക്കൊടുക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്നത്. വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകന്‍ ദാവീദിന്റെ പുത്രപരമ്പരയില്‍പെട്ടവനായിരിക്കുമെന്ന പരമ്പരാഗത യഹൂദ വിശ്വാസം തിരുത്തുകയാണിവിടെ. ഈ തിരുത്തല്‍ വഴി ദാവീദിന്റെ പ്രഭു താന്‍ തന്നെയാകാനുള്ള സാധ്യതയെ നിഷേധിക്കുകയാണ് അദ്ദേ ഹം. അപ്പോള്‍പിന്നെ ആരാണ് ആ പ്രവാചകന്‍ എന്ന പ്രശ്നം പ്ര സക്തമായിത്തീരുന്നു. അതിന്റെ ഉത്തരം യേശു പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടാവണം. യേശുവിനെ ആ പ്രവാചകനാക്കുവാനുള്ള ശ്രമ ത്തിന് വിഘാതമാവുമെന്നതിനാലാവാം സംഹിത സുവിശേഷകന്മാര്‍ ആ ഉത്തരം സൌകര്യപൂര്‍വം ഉദ്ധരിക്കാതിരുന്നത്.

യേശു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍
പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ പൂര്‍ത്തീകരണവുമായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ‘അവകാശി’യെയാണ് യഹൂദര്‍ കാത്തിരുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു വല്ലോ. അദ്ദേഹം വരുന്നതോടെ ജനത്തെ സകല സത്യത്തിലും വഴി നടത്തുമെന്നും അവര്‍ വിശ്വസിച്ചു. യേശുവാകട്ടെ താന്‍ ജനങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലും വഴിനടത്താന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനല്ലെ ന്നും തനിക്കുശേഷം വരുന്നവനാണ് ജനങ്ങളെ സകല സത്യത്തി ലും വഴിനടത്തുകയെന്നും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് പോയത്. സകല സത്യത്തിലും വഴി നടത്തുന്നവനായിക്കൊണ്ട് കടന്നുവരാനിരിക്കുന്ന മഹാ പ്രവാചകനെകുറിച്ച് ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങള്‍ യേശു പറഞ്ഞിരിക്കണം. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം എന്തെല്ലാമാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ നമുക്കുള്ള മാര്‍ഗങ്ങള്‍ തീരെ പരിമിതങ്ങളാണ്. യേശുവിനെ തങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ക്കനുസരിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുവാനാണ് ഓരോ സുവിശേഷ കര്‍ത്താവും ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അവരുടെ വീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് അനുസൃതങ്ങളായ യേശുവചനങ്ങള്‍ മാത്രമെ അവര്‍ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ളൂ. സുവിശേഷങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിച്ച വചനങ്ങള്‍ മാത്രമെ യേശു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂവെന്ന് വരിക തീരെ അസംഭവ്യമാണെന്ന് ആരും സമ്മതിക്കും; അത്ര കുറച്ച് യേശുവചനങ്ങളേ അവയെല്ലാംകൂടി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുള്ളൂ. വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെകുറിച്ച യേശുവചനങ്ങള്‍ സുവിശേഷ കര്‍ത്താക്കള്‍ ഉദ്ധരിക്കാതിരുന്നത് ബോധപൂര്‍വംതന്നെയാവാനാണ് സാധ്യത. അത് എന്തുതന്നെയായിരുന്നാലും, വരാനുള്ള പ്രവാചകനെ സുവിശേഷങ്ങളില്‍ ഒന്നുംതന്നെ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടില്ലെന്നിരിക്കിലും, യേശു അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നതിന് സുവിശേഷങ്ങളുടെ മൌനം ഒരു തെളിവായി ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കാന്‍ പറ്റുകയില്ല. യേശുവചനങ്ങളില്‍ വളരെകുറച്ച് മാത്രമാണല്ലോ സുവിശേഷങ്ങളിലുള്ളത്.

ഭാഷാപ്രശ്നം
വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെകുറിച്ച് യേശു എന്ത് പറഞ്ഞുവെന്ന് പരിശോധിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മുമ്പിലുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രശ്നം ഭാഷയുടേതാണ്. യേശുവിന്റെ സ്വന്തം ഭാഷയിലുള്ള ഒരു യേശുവചനം പോലും പുതിയ നിയമത്തില്‍ നമുക്ക് കണ്ടെത്തുവാന്‍ കഴിയില്ല. അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചതും സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിച്ചതും ശുദ്ധമായ അരമായിക് ഭാഷയിലായിരിക്കുമല്ലോ. ആ ഭാഷയിലുള്ള സുവിശേഷങ്ങളത്രയും നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുമതത്തെ ‘രക്ഷിച്ചത്’ നിഖിയാ സുനഹദോസാണെന്ന കാര്യം സുവിദിതമാണ്. അതുമൂലം വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെ യേശു എന്താണ് വിളിച്ചതെന്ന് അറിയാനുള്ള അവകാശംപോലും നിഷേധിക്കുകയാണ് പ്രസ്തുത സുനഹദോസ് ചെയ്തത്.

തനതായ ഭാഷയിലുള്ള മൂലഗ്രന്ഥത്തിന് മാത്രമെ ഗ്രന്ഥകാരന്റെ ആശയത്തെ പൂര്‍ണമായി ദ്യോതിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയൂവെന്ന കാര്യം നിസ്തര്‍ക്കമാണ്. മൂലഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വാക്കുകളിലും മറ്റും അടങ്ങിയ ഭാവവും ശക്തിയുമൊന്നും പരിഭാഷക്ക് ഒരിക്കലും അവകാശപ്പെടാനാവില്ല. സുവിശേഷങ്ങളുടെ കാര്യം കുറെക്കൂടി കഷ്ടമാണ്. അവ പരിഭാഷകളല്ല. യേശു പറഞ്ഞ പദങ്ങളെയും ഉപമകളെയും നാമങ്ങളെയുമെല്ലാം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലേക്ക് ആക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ടാണ് സുവിശേഷങ്ങളുടെ രചന നിര്‍വഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആപ്തവാക്യങ്ങള്‍ക്കും ഉപമകള്‍ക്കും ഒരു പ്രത്യേക ഭാഷക്കകത്ത് കല്‍പിക്കപ്പെടുന്ന അര്‍ത്ഥം അതിന് പുറത്ത് കല്‍പിക്കപ്പെട്ടുകൊള്ളണമെന്നില്ലല്ലോ. യേശു പറഞ്ഞ നാമങ്ങളില്‍ ചിലതിനെ കൂടി ഗ്രീക്കില്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുവാന്‍വേണ്ടിയുള്ള സുവിശേഷകന്മാരുടെ ശ്രമംമൂലം പഠിതാക്കള്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന വിഷമം കുറച്ചൊന്നുമല്ല. യേശു പറഞ്ഞുവെന്ന പേരില്‍ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന പല നാമങ്ങളെകൊണ്ടും അദ്ദേഹം എന്താണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ വിവക്ഷിച്ചതെന്ന് കൃത്യമായി നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയാത്തത് അതിന്റെ മൂലം യേശു ഉപയോഗിച്ച ഭാഷയില്‍ നമുക്ക് അജ്ഞാതമായതിനാലാണ്. വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെകുറിച്ച പരാമര്‍ശത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും സ്ഥിതി ഇത് തന്നെയാണ്.

യേശുവിന്റെ പ്രവചനങ്ങള്‍
തനിക്ക് ശേഷം വരാനിരിക്കുന്ന മഹാനായ പ്രവാചകനെ സംബന്ധിച്ച് യേശു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ കുറച്ചെങ്കിലും ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് യോഹന്നാനാണ്. തന്റെ പിന്‍ഗാമിയെകുറിച്ച് യേശു പറഞ്ഞതായി യോഹന്നാന്‍ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ മലയാള പരിഭാഷ കാണുക: ‘എങ്കിലും സത്യം ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു; ഞാന്‍ പോകുന്നത് നിങ്ങളുടെ നന്മക്കാണ്. ഞാന്‍ പോകുന്നില്ലെങ്കില്‍ സഹായകന്‍ നിങ്ങളുടെ അടുക്കല്‍ വരികയില്ല. ഞാന്‍ പോയാല്‍ അവനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്ക് ഞാന്‍ അയക്കും. അവന്‍ വരുമ്പോള്‍ പാപത്തെയും നീതിയെയും ന്യായവിധിയെയും പറ്റി ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും’ (യോഹന്നാന്‍: 16:7,8).

‘ഇനിയും പല കാര്യങ്ങള്‍ എനിക്ക് നിങ്ങളോട് പറയാനുണ്ട്. എ ന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അത് താങ്ങാന്‍ സാധ്യമല്ല. സത്യാത്മാവ് വരുമ്പോള്‍ അവന്‍ നിങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലും വഴി നടത്തും. സ്വന്തം അധികാരത്തില്‍ ഒന്നും അവന്‍ പറയുകയില്ല. എന്നാല്‍ താന്‍ കേള്‍ക്കുന്നതെന്തും അവന്‍ പറയും. വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങ ള്‍ അവന്‍ നിങ്ങളോട് പ്രഖ്യാപിക്കും. എല്ലാ സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കും. എനിക്കുള്ളത് എടുത്ത് അവന്‍ നിങ്ങളോട് പ്രഖ്യാപിക്കും. അങ്ങനെ അവന്‍ എന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തും’ (യോഹന്നാന്‍ 16:12-14).

‘എന്നാല്‍ എന്റെ നാമത്തില്‍ പിതാവ് അയക്കുന്ന സഹായകനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ്, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും. ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെല്ലാം അവന്‍ നിങ്ങളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും’ (യോഹ 14:26).

‘സഹായക’ന്റെ സവിശേഷതകള്‍
ഈ വചനങ്ങളില്‍ യേശു വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു സഹായകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതായി കാണാന്‍ കഴിയുന്നു. മുകളില്‍ സൂചിപ്പിച്ച വചനങ്ങളില്‍നിന്ന് വരാനിരിക്കുന്ന സഹായകന്റെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട്. അവയെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം.
1. യേശുവിന്റെ ഇഹലോകവാസം കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് സഹാ
യകന്റെ ആഗമനമുണ്ടാവുക.
2. സഹായകന്‍ പാപത്തെയും നീതിയെയും ന്യായവിധിയെയും
പറ്റി ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും.
3. സഹായകന്‍ ജനങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലും വഴിനടത്തും.
4. ദൈവിക ബോധനപ്രകാരമല്ലാതെ തന്നിഷ്ടത്തിന് സഹാ
യകന്‍ ഒന്നും പറയുകയില്ല.
5. സഹായകന്‍ എന്നെന്നും ജനങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടായിരിക്കും.
6. യേശു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം സഹായകന്‍ ജനത്തെ ഓര്‍മി
പ്പിക്കും.
7. സഹായകന്‍ യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തും.
8. സഹായകന്‍ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കും.

‘സഹായകന്‍’ പരിശുദ്ധാത്മാവല്ല
ആരാണീ സഹായകന്‍? ക്രൈസ്തവ സഭകളെല്ലാം ഒറ്റക്കെട്ടായി ഉത്തരം പറയും; ‘പരിശുദ്ധാത്മാവ്’. സഹായകനെകുറിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന് യോഹന്നാന്‍ 14:26ല്‍ പറയുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സഭയെ സകല സത്യത്തിലും വഴിനടത്തുന്നവനായ പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് സഹായകനെന്നാണ് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വാദം. മുകളില്‍ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ വചനങ്ങള്‍ ഒരു പ്രാവശ്യം മനസ്സിരുത്തി വായിച്ചാല്‍ വരുമെന്ന് യേശു പറഞ്ഞ സഹായകന്‍ പരിശുദ്ധാത്മാവല്ലെന്ന് ഏതൊരു സാധാരണക്കാരനും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകും. ‘ഞാന്‍ പോകുന്നില്ലെങ്കില്‍ സഹായകന്‍ വരികയില്ല’ എന്നാണ് യോഹന്നാന്‍ 16:7ല്‍ യേശു പറയുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നത്. പരിശുദ്ധാത്മാവാകട്ടെ യേശുവിന് മുമ്പും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തുമുണ്ടായിരുന്നവനാണെന്ന് സുവിശേഷങ്ങളില്‍ നിന്നുതന്നെ സുതരാം വ്യക്തമാണ്.

‘അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍വെച്ചുതന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അയാളില്‍ (യോഹന്നാന്‍ സ്നാപകന്‍) നിറയും’ (ലൂക്കാ 1:15).
‘എലിസബത്തില്‍ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിറഞ്ഞു’ (ലൂക്കാ 1:41).
‘സെഖര്യാ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിറഞ്ഞവനായി’ (ലൂക്കാ 1:67).
‘പരിശുദ്ധാത്മാവ് അയാളില്‍ (ശിമയോന്‍) കുടികൊണ്ടിരുന്നു’ (ലൂക്കാ 2:25).
‘പരിശുദ്ധാത്മാവ് മൂര്‍ത്തരൂപത്തില്‍ ഒരു പ്രാവിനെപോലെ അവന്റെ (യേശുവിന്റെ) മേല്‍ ഇറങ്ങിവന്നു’ (ലൂക്കാ 3:22).

ഈ വചനങ്ങളില്‍നിന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് യേശുവിന് മുമ്പുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍കഴിയും. അപ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും ‘ഞാന്‍ പോകുന്നില്ലെങ്കില്‍ സഹായകന്‍ വരികയില്ല’ എന്ന് പറഞ്ഞത് പരിശുദ്ധാത്മാവിനെകുറിച്ചാകാന്‍ തരമില്ല. മാത്രവുമല്ല, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെകുറിച്ച് മുമ്പും പലയിടങ്ങളിലും പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവിടങ്ങളിലൊന്നും ‘സഹായകന്‍’ എന്ന അപരനാമം അവന് നല്‍കിയിട്ടില്ല. യോഹന്നാന്‍ ഉദ്ധരിച്ച യേശുവചനങ്ങളിലാകട്ടെ പ്രധാനമായും പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാമം ‘സഹായകന്‍’ എന്നാണ്. സഹായകനെ സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവെന്നും പരിശുദ്ധാത്മാവെന്നും വിളിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നത് ശരിതന്നെ. സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്നാണ് ഒന്നിലധികം തവണ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. സഹായകനെകുറിച്ച് ‘പരിശുദ്ധാത്മാവ്’ എന്ന് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ട ഒരേയൊരു സന്ദര്‍ഭം മാത്രമെയുള്ളൂ. സുവിശേഷ കര്‍ത്താവിന്റെയോ പകര്‍ത്തിയെഴുത്തുകാരന്റെയോ അശ്രദ്ധമൂലം അവിടെ ‘സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ്’ എന്നതിന് പകരം ‘പരിശുദ്ധാത്മാവ്’ എന്ന് തെറ്റായി എഴുതപ്പെട്ടതാകാനാണ് സാധ്യത. തെറ്റായ പകര്‍ത്തിയെഴുതലിന് ബൈബിളില്‍ ഒരുപാട് ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ടല്ലോ. യേശു പ്രവചിച്ച സഹായകന്‍ ഒരിക്കലും മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളില്‍ പറയപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവല്ലെന്ന് വ്യക്തമാണ്.

ആത്മസ്വരൂപിയല്ല
സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്നും പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടതിനാല്‍ യേശു പ്രവചിച്ച സഹായകന്‍ ആത്മസ്വരൂപിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാമെന്നും മനുഷ്യനായ ദൈവദൂതനോ മറ്റോ ആകാന്‍ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ലെന്നും വാദിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. പുതിയ നിയമത്തിലെ ഇതര ഭാഗങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഈ വിഷയം പഠനവിധേയമാക്കിയാല്‍ ഈ വാദം അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. ‘ആത്മാവ്’ എന്ന പ്രയോഗം പൊതുവെ പ്രവാചകന്മാരെ കുറിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് കാണാനാവും. യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനത്തിലെ ഒരു പരാമര്‍ശം ശ്രദ്ധിക്കുക: ‘പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, എല്ലാ ആത്മാക്കളെയും വിശ്വസിക്കരുത്. അവ ദൈവത്തിങ്കല്‍ നിന്നുള്ളതാണോയെന്ന് പരീക്ഷിച്ചറിയുക. കാരണം ധാരാളം വ്യാജ പ്രവാചകന്മാര്‍ ലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്’ (1 യോഹന്നാന്‍ 4:1).

ഈ വചനത്തില്‍നിന്ന് ‘ആത്മാവ്’ എന്ന പ്രയോഗം പൊതുവായി പ്രവാചകന്മാരെ കുറിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. യോഹന്നാന്‍ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന യേശു വചനത്തിലാകട്ടെ ‘സത്യാത്മാവ്’ എന്നാണ് സഹായകനെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. സത്യത്തിന്റെ പ്രവാചകന്‍ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലായിരിക്കാം യേശു അങ്ങനെ വിളിച്ചതെന്ന് നമുക്ക് ന്യായമായും ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്.

അപ്പോസ്തലന്മാരിലേക്കല്ല
സഹായകനെകുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചിടത്ത് ‘നിങ്ങളിലേക്ക് വരും’ എന്നാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെന്നതിനാല്‍ അഭിസംബോധിതരായ അപ്പോസ്തലന്മാരിലേക്കാണ് അവന്റെ ആഗമനം ഉണ്ടാവുകയെന്ന് മനസ്സിലാക്കാമെന്നും പെന്തെക്കോസ്തുനാളില്‍ വിശ്വാസികളുടെ മേല്‍ തീനാക്കുകളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് അപ്പോസ്തലന്മാരിലേക്ക് വന്ന സഹായകന്‍ എന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കാറുണ്ട്. ഈ വാദത്തിലും കഴമ്പില്ല. ‘നിങ്ങള്‍’ എന്ന പ്രയോഗം കൊണ്ട് അവി ടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവരെന്നോ അക്കാലത്ത് ജീവിച്ചവരെന്നോ അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് അബദ്ധമാണ്. ഒരു പ്രത്യേക ജനതയെയോ ഭാവി തലമുറയെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ‘നിങ്ങള്‍’ എന്ന് ബൈബിളില്‍ പല പ്രാവശ്യം പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് കാണാനാകും.

മോശ പ്രവാചകന്റെ വാഗ്ദാനത്തെകുറിച്ച് പത്രോസ് പ്രസംഗിക്കുന്നതായി അപ്പോസ്തല പ്രവൃത്തികളില്‍ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണുക: ‘മോശ പറഞ്ഞു: കര്‍ത്താവായ ദൈവം എന്നെ ഉയര്‍ത്തിയതുപോലെ നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു പ്രവാചകനെ നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരില്‍ നിന്ന് ഉയര്‍ത്തും. അവന്‍ നിങ്ങളോട് പറയുന്നതെല്ലാം നിങ്ങള്‍ ചെവിക്കൊള്ളണം. ആ പ്രവാചകനെ ശ്രവിക്കാത്ത ഏതൊരാളും ജനത്തില്‍നിന്ന് ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടും’ (അപ്പോസ്തല പ്രവൃത്തികള്‍: 3: 22-25).
മോശയുടെ വചനം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവചിത പ്രവാചകന്‍ യേശുവാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് പത്രോസ് ചെയ്യുന്നത്. മോശ പ്രവചിച്ചതായി പത്രോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്ന വചനത്തില്‍ ‘നിങ്ങള്‍’ എന്ന് നാല് പ്രാവശ്യം പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന വസ്തുത ശ്രദ്ധിക്കുക. മോശ പറഞ്ഞ ‘നിങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള പ്രവാചക’ന്റെ ആഗമനമുണ്ടായത് പതിമൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് ശേഷമാണെന്നാണ് പത്രോസ് വാദിക്കുന്നത്. മോശയുടെ ‘നിങ്ങള്‍’ പ്രയോഗംകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന ആളുകളില്‍നിന്നാണ് പ്രവാചകന്റെ നിയോഗമുണ്ടാകേണ്ടത് എന്ന വാദം പത്രോസിന് അറിയില്ലെന്ന് സാരം. മോശ ‘നിങ്ങളില്‍നിന്ന്’ എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ തന്റെ ജനതയില്‍നിന്ന് കുറെകഴിഞ്ഞ് വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകന്റെ നിയോഗമാണ് വിവക്ഷിച്ചതെങ്കില്‍ യേശുവും തനിക്കുശേഷം വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെ സംബന്ധിച്ച് ‘നിങ്ങളിലേക്ക്’ എന്ന് പറയുന്നതില്‍ യാതൊരു അസാംഗത്യവുമില്ല. ‘നിങ്ങളിലേക്ക്’ എന്ന യേശുവിന്റെ പ്രയോഗത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ മാത്രം ‘സഹായകന്‍’ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികരില്‍നിന്ന് തന്നെ വരുമെന്ന് കരുതുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് സാരം.

ലോകം അറിയുന്നില്ല
സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനെകുറിച്ച് പറയവെ ‘ലോകത്തിന് ആ സത്യാത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. കാരണം, അവനെ ലോകം കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. നിങ്ങള്‍ അവനെ അറിയുന്നു’ (യോഹന്നാന്‍ 14:17) എന്ന് യേശു അപ്പോസ്തലന്മാരോട് പറഞ്ഞതായി യോഹന്നാന്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സത്യാത്മാവ് മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യല്ലെന്ന് വാദിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. ലോകത്തിന് കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കാത്തവനായ പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതെന്നും അപ്പോസ്തലന്മാരിലാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങുകയെന്നതിനാല്‍ അവര്‍ക്ക് മാത്രമെ അവനെ അറിയുവാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂവെന്നുമാണ് ഈ വചനം വ്യക്തമാക്കുന്നതെന്ന് ലോകം കാണുകയും അറിയുകയും ചെയ്ത മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യെകുറിച്ചല്ല യേശു പ്രവചിച്ചതെന്ന വസ്തുത ഈ വചനത്തില്‍നിന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാമെന്നും വാദിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് വസ്തുതയുമായി യാതൊരുവിധ ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഒരു വാദം മാത്രമാണ്. യോ ഹന്നാന്റെ രചനാ രീതിയെകുറിച്ച് അറിയുന്നവരൊന്നും ഈ വാദം ഉന്നയിക്കുകയില്ലെന്നതാണ് വാസ്തവം.

‘അവനെ ലോകം കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല’ എന്ന് യേശു പറഞ്ഞതായി യോഹന്നാന്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്ന വചനത്തിന്റെ പൊരുളെന്താണ്? വരാനിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ കാണുവാന്‍ ഒരു മനുഷ്യനും സാധിക്കുകയില്ലെന്നാണോ? സത്യത്തില്‍ ലോകം അവനെ സത്യാത്മാവായി മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലെന്നും അവനെ മാര്‍ഗദര്‍ശിയായി സ്വീകരിക്കുവാന്‍ മനുഷ്യരില്‍പെട്ട ഭൂരിപക്ഷം പേരും സന്നദ്ധരാവുന്നില്ലെന്നുമുള്ള വസ്തുത പ്രവചിക്കുകയാണ് ഇവിടെ യേശു ചെയ്യുന്നത്. ‘കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല’ എന്ന പ്രയോഗത്തിന് ‘മനസ്സിലാക്കുകയോ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയോ ഇല്ല’ എന്നാണ് യോഹന്നാന്‍ ലേഖനങ്ങളില്‍ അര്‍ത്ഥം കല്‍പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. യോഹന്നാന്റെ ഒരു പ്രയോഗം കാണുക: ‘പാപം ചെയ്യുന്നവരാരും അവനെ കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല’ (1 യോഹന്നാന്‍ 3:7). യേശുവിനെകുറിച്ചാണ് ഇവിടെ യോഹന്നാന്‍ എഴുതുന്നത്. പാപികളൊന്നും യേശുവിനെ കണ്ടിട്ടില്ലെന്നല്ല ഇവിടെ യോഹന്നാന്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാണല്ലോ. പാപികളായ ജനങ്ങളെ സമുദ്ധരിക്കുവാന്‍വേണ്ടി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെ കാണുകയും സംസാരിക്കുകയും സംവദിക്കുകയും ചെയ്തവരില്‍ അധികവും പാപികളായിരുന്നുവെന്നാണ് സുവിശേഷങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ടാണ് ‘പാപികളാരും അവനെ കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല’യെന്ന് യോഹന്നാന്‍ പറഞ്ഞത്. ഉത്തരം വ്യക്തം! ഈ പ്രയോഗംകൊണ്ട് യോഹന്നാന്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കിയത് ‘പാപംചെയ്യുന്നവരൊന്നും തന്നെ യേശുവിനെ യഥാരൂപത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കുകയോ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല’ എന്നാണ്.

ഇതുപോലെ, സത്യാത്മാവിനെകുറിച്ച് ‘ലോകം അവനെ കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല’യെന്ന യോഹന്നാനുദ്ധരിച്ച യേശു വചനത്തിന് ലോകം അവനെ യഥാരൂപത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കുകയോ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയോ ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് യേശുവചനങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടവര്‍ക്ക് അവനെ അറിയാനും ഉള്‍ക്കൊള്ളുവാനും യാതൊരു പ്രയാസവുമുണ്ടാവുകയില്ലെന്നുമാണ് അര്‍ത്ഥമെന്നാണ് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്്.

പാരക്ളിറ്റോസ്
യേശു പ്രവചിച്ച ‘സഹായകന്‍’ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ കരുതുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ആരാണ്? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കാണുവാന്‍ നമുക്ക് ഈ പദത്തിന്റെ വ്യുല്‍പത്തി പരിശോധിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു. കത്തോലിക്കര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന പി.ഒ.സി. ബൈബിളിലും ഓശാനാ ബൈബിളിലും ‘സഹായകന്‍’ എന്നും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ബി.എസ്.ഐ. ബൈബിളില്‍ ‘കാര്യസ്ഥന്‍’ എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ യേശു വിളിച്ചത് എന്തായിരിക്കും? ഇംഗ്ളീഷിലാകട്ടെ, ചഅആ യില്‍ അറ്ീരമലേ എന്നും ഗഖഢ യില്‍ ഇീാളീൃലൃേ എന്നും ഏചആ, ചണഠ എന്നിവയില്‍ ഒലഹുലൃ എന്നും ഞടഢ, ചകഢ എന്നിവയില്‍ ഇീൌിലെഹഹീൃ എന്നുമാണ് ആ വ്യക്തിയെകുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. പ്രസിദ്ധമായ ഠവല ചലം ഖലൃൌമെഹലാ ആശയഹല ല്‍ ജമൃമരഹലലേ എന്നാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ പദത്തെ പരാമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് ചഖആ യുടെ കര്‍ത്താക്കള്‍ എഴുതുന്നത് കാണുക: ‘ഞങ്ങളുടെ പരിഭാഷയില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ജമൃമരഹലലേ എന്ന പദം ജമൃമസഹലീ എന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന്റെ ഇംഗ്ളീഷ് ലിപ്യന്തരണമാണ്. ഈ പദത്തിന് കല്‍പിക്കപ്പെടുന്ന വ്യത്യസ്ത ഇംഗ്ളീഷ് അര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍നിന്ന് മറ്ീരമലേ, ശിലൃേരലീൃ, രീൌിലെഹഹീൃ, ുൃീലേരീൃ, ൌുുീൃലൃേ ഒണെണ്ണം തെരഞ്ഞെടുക്കുക തികച്ചും ദുഷ്കരമത്രെ’. (ഠവല ചലം ഖലൃൌമെഹലാ ആശയഹല ജമഴല 1777) ഇക്കാരണത്താല്‍തന്നെയായിരിക്കണം, ആദ്യകാല മലയാള പതിപ്പുകളില്‍ ‘പാര്‍ക്കലീത്ത’ എന്ന ലിപ്യന്തരം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

യേശു പറഞ്ഞതെന്ത്?
വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെകുറിച്ച് യേശു പറഞ്ഞ പദം ഗ്രീക്ക് പദമായ ുമൃമസലീ അല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അദ്ദേഹം അരമായിക് ഭാഷയില്‍ എന്ത് നാമമാണ് ഉപയോഗിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഇന്ന് നമുക്ക് യാതൊരു നിര്‍വാഹവുമില്ല. അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ച നാമം അപ്പടി ഉദ്ധരിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക തീരെ പ്രയാസകരമാകുമായിരുന്നില്ല. നമുക്ക് ഗ്രീക്കില്‍ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ട ുമൃമസലീ എന്ന പദത്തെ മാത്രമെ ആശ്രയിക്കാന്‍ കഴിയൂ.

എന്നാല്‍ ഒരു കാര്യം മറന്നുകൂടാ. സുവിശേഷ കര്‍ത്താക്കളോ ആദ്യകാല പകര്‍ത്തിയെഴുത്തുകാരോ ഒന്നുംതന്നെ പദങ്ങളുടെ അപഭ്രംശം അത്ര കാര്യമായി എടുത്തിരുന്നില്ലെന്ന വസ്തുതയാണത്. പുതിയ നിയമത്തില്‍ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പഴയ നിയമ വചനങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍ ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാകും. പഴയ നിയമത്തില്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളില്‍ ചിലവ പുതിയ നിയമ പുസ്തകത്തില്‍ ഉദ്ധരിക്കുമ്പോള്‍ പദപരമായ കൃത്യത പാലിക്കുന്നതായി കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ുമൃമസഹലീ എന്ന പദം മറ്റേതെങ്കിലും ഗ്രീക്ക് പദങ്ങളുടെ അപഭ്രംശമാകുവാനുള്ള സാധ്യത നിഷേധിക്കാനാവില്ല. അത്തരം വല്ല പദങ്ങളും യേശു പ്രവചിച്ച വ്യക്തിയെകുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വ്യക്തമായ സൂചന നല്‍കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അത് സ്വീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല. കാരണം യേശു ചിലപ്പോള്‍ ആ പദത്തിന് തുല്യമായ അരമായിക് പദമാകാം ഉപയോഗിച്ചത്; സുവിശേഷ കര്‍ത്താവ് മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്ന് കേട്ട് കാര്യമെഴുതിയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ ചെറിയ തെറ്റാവാം അതിനെ ുമൃമസഹലീ എന്നാക്കിയതെന്ന് കരുതുന്നത് അബദ്ധമാണെന്ന് ബൈബിള്‍ രചനയുടെ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കിയവരൊന്നും തന്നെ പറയുകയില്ല.

പെരിക്ളിറ്റോസ്
ഇനി പരിശോധിക്കേണ്ടത് ുമൃമസഹലീ ന് ശബ്ദസാമ്യമോ പദ സാമ്യമോ ഉള്ള വല്ല വാക്കുകളും യേശു പ്രവചിച്ച വ്യക്തിയെകുറിച്ച് കൂടുതലായ വല്ല അറിവും നല്‍കുന്നുണ്ടോയെന്നാണ്. ുമൃമസഹലീ ന് സമാനമായ ശബ്ദവും ഘടനയുമുള്ള ഒരു പദമാണ് ുലൃശഹൂഹ്യീ. രണ്ടിന്റെയും ഉച്ചാരണങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാര്യമായ അന്തരങ്ങളൊന്നും തന്നെയില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ യേശു ുലൃശഹൂഹ്യീ എന്ന പദത്തിന് തുല്യമായ അരമായിക് പദമായിരിക്കും ഉപയോഗിച്ചതെന്നും ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുന്നവരില്‍നിന്ന് ഇത് കേട്ടെഴുതിയ

സുവിശേഷ കര്‍ത്താവ് ുമൃമസഹലീ എന്ന് തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കി പകര്‍ത്തിയതാവാമെന്നും ഊഹിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല.
ജലൃശഹൂഹ്യീ എന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിനര്‍ഥം ‘സ്തുത്യര്‍ഹം’, ‘പുകഴ് ത്തപ്പെട്ടത്’ എന്നിങ്ങനെയാണ്. അഹ്മദ് എന്ന അറബി പദത്തിന് തുല്യമാണിത്. മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യുടെ മറ്റൊരു പേരായിരുന്നു അഹ്മദ് എന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്. (മുഹമ്മദും അഹ്മദും ഒരേ ക്രിയാധാതുവില്‍നിന്നുണ്ടായ ഏറെക്കുറെ സമാനാര്‍ത്ഥമുള്ള രണ്ട് പദങ്ങളാണ്). യേശുവിന്റെ പ്രവചനത്തില്‍ പിന്നീടുണ്ടായ ചെറിയ അപഭ്രംശം ഒഴിവാക്കിയാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ ഇങ്ങനെ വായിക്കാം: ‘ഞാന്‍ പോകുന്നത് നിങ്ങളുടെ നന്മക്കാണ്. ഞാന്‍ പോകുന്നില്ലെങ്കില്‍ അഹ്മദ് നിങ്ങളുടെ അടുക്കല്‍ വരികയില്ല. ഞാന്‍ പോയാല്‍ അവനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്ക് അയക്കും. അവന്‍ വരുമ്പോള്‍ പാപത്തെയും നീതിയെയും ന്യായവിധിയെയും പറ്റി ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും…. സത്യാത്മാവ് (സത്യത്തിന്റെ പ്രവാചകന്‍) വരുമ്പോള്‍ അവന്‍ നിങ്ങളെ എല്ലാ സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കും. സ്വന്തം അധികാരത്തില്‍ ഒന്നും അവന്‍ പറയുകയില്ല. എന്നാല്‍ താന്‍ കേള്‍ക്കുന്നതെന്തും അവന്‍ പറയും. വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അവന്‍ നിങ്ങളോട് പ്രഖ്യാപിക്കും’.

അതെ! യേശു പ്രവചിച്ച സത്യാത്മാവ് മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യായിരുന്നു. ‘അഹ്മദ്’ എന്ന പേരിലാണ് യേശു അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചത്. മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യെകുറിച്ച യേശുവിന്റെ പ്രവചനത്തെകുറിച്ച് പറയുന്ന സ്ഥലത്ത് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് ‘അഹ്മദ്’ എന്ന പദംതന്നെയാണെന്ന വസ്തുതയാണ് ഏറെ അത്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നത്. ഗ്രീക്ക് ഭാഷയില്‍ അല്‍പജ്ഞാനം പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന മുഹമ്മദി(സ്വ)ന്റെ നാവിലൂടെയാണ് ഖുര്‍ആന്‍ ജനം ശ്രവിക്കുന്നതെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. വരാനിരിക്കുന്ന വ്യക്തി യെകുറിച്ച് യേശു പറഞ്ഞതെന്താണെന്നോ അതിന്റെ ഗ്രീക്ക് ഭാഷാന്തരം എന്താണെന്നോ അറിയാത്ത മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഖുര്‍ആനില്‍ ജലൃശൂഹ്യീന്െ തുല്യമായ അറബി പദം തന്നെ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുവെന്നത് കേവല യാദൃഛികതയായി ഗണിക്കാനാവില്ല. ഖുര്‍ആന്‍ സര്‍വജ്ഞാനിയായ അല്ലാഹുവില്‍നിന്ന് അവതരിച്ചതാണെന്ന വസ്തുതയാണ് ഇവിടെ അനാവൃതമാകുന്നത്. പ്രസ്തുത ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തം നാം ഒരിക്കല്‍കൂടി വായിക്കുക: ‘മര്‍യമിന്റെ മകന്‍ ഈസാ പറഞ്ഞ സന്ദര്‍ഭവും; ഇസ്രായീല്‍ സന്തതികളേ, എനിക്ക് മുമ്പുള്ള തൌറാത്തിനെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നവനായിക്കൊണ്ടും എനിക്ക് ശേഷം വരുന്ന അഹ്മദ് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ദൂതനെപറ്റി സന്തോഷവാര്‍ത്ത അറിയിക്കുന്നവനായിക്കൊണ്ടും നിങ്ങളിലേക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാകുന്നു ഞാന്‍’. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വ്യക്തമായ തെളിവുകളും കൊണ്ട് അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു; ഇത് വ്യക്തമായ ജാലവിദ്യയാകുന്നു’ (61:6).

മറ്റൊരു കാര്യസ്ഥന്‍
യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ‘അഹ്മദി’നെ സംബന്ധിച്ച യേശുവചനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ അതേ രൂപത്തില്‍ തന്നെയാണ് ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് കരുതുക വയ്യ. കേട്ടവരില്‍നിന്ന് കേട്ടെഴുതുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകാവുന്ന അപഭ്രംശങ്ങള്‍ വാചകങ്ങളുടെ ശൈലിയിലും ഘടനയിലുമെല്ലാം ഉണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമാണ്. ഈ വചനങ്ങളിലെ വിശദീകരിക്കുവാന്‍ പ്രയാസപ്പെടുന്ന പ്രയോഗങ്ങള്‍ ഇത്തരം അപഭ്രംശങ്ങള്‍മൂലം കടന്നുകൂടിയതായിരിക്കാനാണ് സാധ്യത.

ഉദാഹരണത്തിന്
ുമൃമസഹലീ നെകുറിച്ച ഒരു വാക്യം നോക്കൂ: ‘ഞാന്‍ പിതാവിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കും. നിങ്ങളോട് കൂടെ എന്നെന്നും ഉണ്ടാകേണ്ടതിന് പിതാവ് മറ്റൊരു ുമൃമസഹലീ നെ നിങ്ങള്‍ക്ക് തരും’ (യോഹന്നാന്‍ 14:26).

‘മറ്റൊരു ുമൃമസഹലീ’ എന്ന പ്രയോഗത്തില്‍ പ്രകടമായ ഒരു പൊരുത്തക്കേടുണ്ട്. യേശു ഇത് പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്നര്‍ത്ഥം അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് പല ുമൃമസഹലീ കളും വന്നുപോയിട്ടുണ്ട് എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപേക്ഷയനുസരിച്ചാണ് അടുത്ത ുമൃമസഹലീ വരികയെന്നുമാണല്ലോ. പക്ഷെ, ബൈബിള്‍ പുസ്തകങ്ങളില്‍ മറ്റെവിടെയും ുമൃമസഹലീ എന്നോ അതിന് സമാനമായ മറ്റ് പദങ്ങളോ പ്രയോഗിച്ച് കാണുന്നില്ല. മുമ്പ് ഒരു ുമൃമസഹലീ വന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ബൈബിളില്‍ പ്രയോഗിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഈ പദം അപ്പോസ്തലന്മാര്‍ക്കോ യഹൂദ റബ്ബിമാര്‍ക്കോ പരിചയമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രേഖയും ബൈബിളിലോ മറ്റ് യഹൂദ-ക്രൈസ്തവ സാഹിത്യങ്ങളിലോ ഇല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ‘മറ്റൊരു ുമൃമസഹലീ’ എന്ന് യേശു പ്രയോഗിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല. ഈ വചനം യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കാനാണ് സാധ്യതയെന്ന് നമുക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്: ‘ഞാന്‍ പിതാവിന്നടുത്ത് പോകും. അവന്‍ ‘അഹ്മദ്’ എന്ന മറ്റൊരാളെ നിങ്ങള്‍ക്ക് അയച്ചുതരും. അദ്ദേഹം നിങ്ങളോടൊപ്പം എന്നുമുണ്ടായിരിക്കും’.

പെരിക്ളീറ്റോസിനെകുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നിടത്ത് യേശു പറയുന്നതായി യോഹന്നാന്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ‘ഞാന്‍ അയയ്ക്കും’ എന്നും മറ്റുമുള്ള ചില പ്രയോഗങ്ങള്‍ അബദ്ധത്തില്‍ കടന്നുകൂടിയതായിരിക്കാനാണ് സാധ്യത. പെരിക്ളീറ്റോസ് പരിശുദ്ധാത്മാവാണെന്ന ക്രൈസ്തവ വീക്ഷണ പ്രകാരവും ഈ പ്രയോഗം ന്യായീകരിക്കുവാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരേസത്തയിലുള്ള രണ്ട് വ്യക്തികളാണ് യേശുവും പരിശുദ്ധാത്മാവുമെന്നാണല്ലോ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം. രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഒരേ ശക്തി! ഒരേ സത്ത! പിന്നെയെങ്ങനെയാണ് ഒരാള്‍ അയക്കുന്നവനും മറ്റൊരാള്‍ അയക്കപ്പെടുന്നവനുമാവുക? അയക്കുന്നവന്‍ അയക്കപ്പെടുന്നവനേക്കാള്‍ ഉന്നതനാവണമെന്നതാണല്ലോ സാമാന്യബുദ്ധി. അപ്പോള്‍ പെരിക്ളീറ്റോസിനെ അയച്ചവന്‍ അവനേക്കാള്‍ ഉന്നതനാവണം. ‘അഹ്മദി’നെ അയച്ചത് സര്‍വലോക രക്ഷിതാവാകുന്നു. ഉന്നതരില്‍ ഉന്നതന്‍ മനുഷ്യനില്‍ മഹത്വമേറിയവനെ പറഞ്ഞയക്കുന്നതിനെകുറിച്ചാണ് യേശു ദീര്‍ഘദര്‍ശനം ചെയ്തത്.

പ്രവചനങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെട്ടുവോ?
യേശുക്രിസ്തു പ്രവചിച്ചത് മുഹമ്മദി(സ്വ)ന്റെ ആഗമനമാണെന്ന് വ്യക്തമായല്ലോ. ഇനി, യോഹന്നാന്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്ന യേശു വചനങ്ങളില്‍ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ുമൃമസഹലീ ന്റെ അടയാളങ്ങള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യില്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോയെന്ന് പരിശോധിക്കാം.

1. യേശുവിന്റെ ഇഹലോക ജീവിതം കഴിഞ്ഞശേഷമാണ് ‘അഹ്
മദി’ന്റെ ആഗമനമുണ്ടാവുക (യോഹന്നാന്‍ 16:7).
ക്രിസ്തുവിന് ശേഷം അഞ്ച് നൂറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞശേഷമാണ് മുഹമ്മദ്(സ്വ)ആഗതനായത്.
2. അഹ്മദ് പാപത്തെയും നീതിയെയും ന്യായവിധിയെയും പറ്റി
ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും’ (യോഹന്നാന്‍: 16:8).

ദൈവകല്‍പനകള്‍ക്കെതിര് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതെല്ലാം പാപമാണ്. എന്നാല്‍ പാപങ്ങളുടെ മാതാവ് ബഹുദൈവാരാധനയത്രെ. ഈ പാപത്തിനെതിരെ ജനങ്ങളെ ബോധവാന്മാരാക്കുകയാണ് പ്രവാചകന്മാര്‍ ചെയ്തത്. മനുഷ്യമനസ്സുകളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദുര്‍മൂര്‍ത്തികളെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് പകരം അവിടെ യഥാര്‍ത്ഥ ദൈവത്തോട് മാത്രമുള്ള ആരാധനയെ കുടിയിരുത്തിയാല്‍ മറ്റ് പാപങ്ങളെല്ലാം അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായി മാഞ്ഞുപൊയ്ക്കൊള്ളുമെന്ന് അറിയാവുന്നവരായിരുന്നു പ്രവാചകന്മാര്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവര്‍ പ്രധാനമായും പടപൊരുതിയത് ബഹുദൈവാരാധനയെന്ന തിന്മക്കെതിരെയായിരുന്നു. പക്ഷെ, അവരില്‍ മിക്കവരും ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിലെക്കോ ജനതയിലെക്കോ മാത്രമായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. പാപത്തെക്കുറിച്ച് ലോകരെ മുഴുവന്‍ ബോധ്യപ്പെടുത്താനായി നിയുക്തനായ പ്രവാചകനാണ് മുഹമ്മദ് (സ്വ). തന്റെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ദിക്കുകളില്‍ ഏക ദൈവാദര്‍ശത്തിന്റെ സന്ദേശമെത്തിക്കുന്നതിനും ബഹുദൈവത്വമെന്ന പാപത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. മാത്രവുമല്ല, മറ്റ് പാപങ്ങളെയും പുണ്യങ്ങളെയും വേര്‍തിരിക്കുന്ന വ്യക്തമായ മാര്‍ഗരേഖ നല്‍കുവാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. സ്വന്തം ചര്യകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ആ മാര്‍ഗരേഖ ആവിഷ്കരിച്ചത്. മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)കല്‍പിച്ചതും ചെയ്തുകാണിച്ചുതന്നതും അനുവദിച്ചതുമായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം തിന്മയുമാണെന്നാണ് ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസം. എല്ലാതരം പാപങ്ങളെകുറിച്ചും ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്താന്‍ മുഹമ്മദി(സ്വ)ന് കഴിഞ്ഞുവെന്നര്‍ത്ഥം.

എന്താണ് നീതിയെന്നും എന്താണ് അനീതിയെന്നും ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയതും മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ) തന്നെയാണ്. ആണ്‍കോയ്മ നിലനിന്നിരുന്ന ലോകത്തിന് മുമ്പില്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട് ‘സ്ത്രീക്ക് ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുള്ളതുപോലെ അവകാശങ്ങളുമുണ്ട്’ എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. പെണ്ണിന്റെയും പിശാചിന്റെയും ആത്മാക്കള്‍ തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണത്തിലായിരുന്നു അക്കാലത്തെ ബുദ്ധിരാക്ഷസന്മാര്‍ എന്നോര്‍ക്കുക. വര്‍ണത്തിന്റെയും ജാതിയുടെയും പേരില്‍ അസ്പൃശ്യത കല്‍പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നവര്‍ക്ക് ഉന്നതകുല(?)ത്തില്‍ പിറന്നവരോടൊപ്പം സ്ഥാനം നല്‍കുകയും ‘നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും ധര്‍മനിഷ്ഠയുള്ളവനാകുന്നു അല്ലാഹുവിങ്കല്‍ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്‍’ എന്ന് പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായ മുഹമ്മദാ(സ്വ)യിരുന്നു. അടിമയും ഉടമയും തമ്മിലുള്ള അന്തരം കുറച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് അവര്‍ക്കിടയില്‍ മാനവികമായ നീതി നടപ്പാക്കിയതും അദ്ദേഹംതന്നെ! രാജാവിന് ഒരു നിയമവും പ്രജകള്‍ക്ക് മറ്റൊരു നിയമവുമെന്ന അന്ന് നിലനിന്നിരുന്ന വ്യവസ്ഥിതി മാറ്റി രാജാവിനും പ്രജകള്‍ക്കും ഒരേ നിയമമെന്ന തത്വം പ്രയോഗവല്‍കരിച്ച് നീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ അപൂര്‍വ വ്യക്തിത്വങ്ങളിലൊന്നായി മാറിയ ആളാണ് മുഹമ്മദ് (സ്വ). നീതിയെകുറിച്ച് ലോകത്തെ തികച്ചും ബോധ്യപ്പെടുത്തിയവന്‍ എന്ന് പറയപ്പെടാന്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യെപോലെ അര്‍ഹനായ മറ്റൊരാളെ ചരിത്രത്തില്‍ കാണാന്‍ കഴിയില്ല. തീര്‍ച്ച!

ലോകത്തെ ന്യായവിധിയെകുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയതും മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)തന്നെയായിരുന്നു. ബൈബിള്‍ മുഴുവനായി വായിച്ചാലും ന്യായവിധി നാളിനെകുറിച്ച് വ്യക്തമായ ഒരു ചിത്രം നമുക്ക് ലഭിക്കുകയില്ല. സുവിശേഷങ്ങളില്‍ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യേശുവചനങ്ങളില്‍ ചിലവ ന്യായവിധിനാളിനെയും സ്വര്‍ഗ നരകങ്ങളെയും കുറിച്ച് സൂചനകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ടെന്നത് ശരിതന്നെ. എന്നാല്‍ ന്യായവിധിനാളിലെ സംഭവവികാസങ്ങളെ കുറിച്ച പ്രതിപാദനങ്ങളോ അവിടെ മോക്ഷം നേടാനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച വിശദീകരണങ്ങളോ ഒന്നുംതന്നെ ബൈബിളിലെന്നല്ല, ഒരൊറ്റ മത-വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലുമില്ല. മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യിലൂടെ ലോകത്തിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ മാത്രമാണ് ഇതിന് അപവാദം. ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം കഴിഞ്ഞാല്‍ ഖുര്‍ആനില്‍ ഏറ്റവുമധികം പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ന്യായവിധിനാളിനെ കുറിച്ചാണ്. മര ണാനന്തരം നടക്കുന്ന പുനരുത്ഥാനത്തെയും അതിനുശേഷമുണ്ടാകുന്ന ന്യായവിധിയെയും നന്മ കൊണ്ട് ജീവിതം വിമലീകരിച്ചവര്‍ക്ക് നേടാനിരിക്കുന്ന സ്വര്‍ഗീയ ജീവിതത്തെയും തിന്മകൊണ്ട് ജീവിതം വികൃതമാക്കിയവര്‍ക്ക് ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന നരകീയ യാതനകളെയും കുറിച്ച വ്യക്തവും യുക്തിപൂര്‍വകവുമായ വിശദീകരണങ്ങളുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഏകഗ്രന്ഥം വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനാണ്. ന്യായവിധിയെകുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുക മാത്രമല്ല, അതിന്റെ അനിവാര്യതയെ മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാകുന്നവിധം സമര്‍ത്ഥിക്കുന്നുമുണ്ട് മു ഹമ്മദ് നബി (സ്വ)ക്ക് ലഭിച്ച വേദഗ്രന്ഥം. ഈ വസ്തുത യേശു പ്ര വചിച്ച ‘അഹ്മദ്’ അദ്ദേഹം തന്നെയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

3. അഹ്മദ് ജനങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലും വഴിനടത്തും (യോഹന്നാന്‍ 16:12).
ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ രംഗങ്ങളിലും പാലിക്കപ്പെടേണ്ട നിയമ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്ന വ്യക്തിയാണ് മുഹമ്മദ്(സ്വ). ചെറുതും വലുതുമായ സകല കാര്യങ്ങളും അതിലുണ്ട്. ഒരാള്‍ക്ക് തന്റെ മ നുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഉദാത്തീകരണം സാധിക്കുവാന്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യണമെന്ന ചോദ്യത്തിന് സത്യസന്ധമായി ചരിത്രം പഠിച്ച ഒരാള്‍ക്ക് നല്‍കാന്‍ കഴിയുന്ന ഉത്തരം ‘മുഹമ്മദി(സ്വ)ന്റെ ജീവിതത്തെ അനുധാവനം ചെയ്യുക’ എന്നാണ്. മതത്തിന്റെ വരുതിയില്‍പെട്ടതല്ലെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍പോലും മുഹമ്മദി(സ്വ)ന്റെ മാര്‍ഗദിര്‍ദേശം കാണാന്‍ കഴിയും. നഖം മുറിക്കേണ്ടതുണ്ടോ വേണ്ടയോയെന്ന വളരെ ചെറിയതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന കാര്യംമുതല്‍ ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ ജീവിതം എങ്ങനെയാകണമെന്ന കാര്യംവരെ സകല രംഗങ്ങളിലും പാലിക്കപ്പെടേണ്ട വിധിവിലക്കുകള്‍ പഠിപ്പിച്ച വ്യക്തിയാണ് അദ്ദേഹം. കുറെ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുകയോ തത്വങ്ങള്‍ പ്രസംഗിക്കുകയോ അല്ല അദ്ദേഹംചെയ്തത്. താന്‍ പഠിപ്പിച്ച നിയമനിര്‍ദേശങ്ങള്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമായി ലോകത്തിന് മാതൃകയായ ഒരു സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിക്കുവാന്‍ സാധിച്ചുവെന്നതാണ് മറ്റ് ചിന്തകന്മാരില്‍നിന്നും വിപ്ളവകാരികളില്‍നിന്നും മുഹമ്മദി(സ്വ)നെ വ്യതിരിക്തനാക്കുന്ന പ്രധാന കാര്യം. യേശു പ്രവചിച്ചതുപോലെ മുഹമ്മദ്(സ്വ) സകല സത്യത്തിലും ജനങ്ങളെ വഴി നടത്തുകതന്നെ ചെയ്തുവെന്ന് സാരം.

4. ദൈവിക ബോധന പ്രകാരമല്ലാതെ തന്നിഷ്ടത്തിന് അഹ്മദ് ഒന്നും പറയുകയില്ല. (യോഹന്നാന്‍ 16:13).
പ്രവാചകനെന്ന നിലയില്‍ മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)സംസാരിച്ചതെല്ലാം ദൈവിക ബോധന പ്രകാരമായിരുന്നു. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ ഇക്കാര്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത് കാണുക:
‘അദ്ദേഹം തന്നിഷ്ടപ്രകാരം സംസാരിക്കുന്നില്ല. അത് അദ്ദേഹത്തിന് ദിവ്യസന്ദേശമായി നല്‍കപ്പെടുന്ന ഒരു ഉല്‍ബോധനം മാത്ര മാണ്. ശക്തിമത്തായ കഴിവുകളുള്ളവനാണ് അത് അദ്ദേഹത്തെപഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്’ (53:3-5).
5. അഹ്മദ് എന്നെന്നും ജനങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടായിരിക്കും (യോഹ
ന്നാന്‍ 14:16).
ഈ വചനത്തില്‍നിന്ന് അഹ്മദ് അനശ്വരനായിരിക്കും എന്ന നിഗമനത്തിലെത്തുന്നത് ശരിയല്ല. ഇവിടെ വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അഹ്മദ് പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളാണെന്നാണ് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്. സത്യത്തില്‍ മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യെപോലെ ‘എന്നെന്നും ജനങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള’ ഒരാള്‍ കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടില്ലെന്നതാണ് വാസ്തവം. ലോകത്ത് മറ്റൊരാളുടെയും ജീവിതം അദ്ദേഹത്തിന്റേതുപോലെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവാചകത്വ ജീവിതത്തിലെ ചെറുതും വലുതുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളിലും മുഹമ്മദ്(സ്വ) എന്ത് നിലപാട് സ്വീകരിച്ചെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക തീരെ പ്രയാസമുള്ള കാര്യമല്ല. സുരതം മുതല്‍ ഭരണംവരെയുള്ള ജീവിതചര്യ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരാള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യല്ലാതെ ചരിത്രത്തിലുണ്ടോ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതമാകട്ടെ കേവലം കടലാസുകളിലൊതുങ്ങുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. വിശ്വാസികള്‍ ആ ജീവിതത്തെ അനുധാവനം ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടി പരമാവധി പരിശ്രമിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചര്യ എന്നെന്നും ജീവിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിലൂടെ ലോകത്തിന് ലഭിച്ച വേദഗ്രന്ഥമാകട്ടെ, ഒരു മാറ്റത്തിരുത്തലും കൂടാതെ അവസാന നാളുവരെ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ്. ഇങ്ങനെ ഏത് അര്‍ത്ഥത്തിലെടുത്താലും യേശു പറഞ്ഞതുപോലെ ‘എന്നെന്നും ജനങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള’ വ്യക്തിയാണ് മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ).

6. യേശു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അഹ്മദ് ജനത്തെ ഓര്‍മപ്പെടുത്തും (യോഹന്നാന്‍ 14:26).

യേശുവെന്നല്ല, മുന്‍ പ്രവാചകന്മാര്‍ മുഴുവന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍മിപ്പിച്ചയാളാണ് മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ). മോശയുടെയും യേശുവി ന്റെയും യഥാര്‍ത്ഥ മതത്തിലേക്ക് വരുവാനാണ് മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ) അവരുടെ അനുയായികളെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടവരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ പല സ്ഥലങ്ങളിലും യേശുവിന്റെ വചനങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിക്കുകയും അത് ഓര്‍മിക്കുവാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുക യും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ത്രിയേകത്വം തുടങ്ങിയ സഭയുടെ പിഴച്ച വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കെതിരെ വിരല്‍ചൂണ്ടുമ്പോഴും ഏകനായ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയെന്ന് പഠിപ്പിച്ച യേശുവിന്റെ വചനം ഓര്‍മിക്കുവാനാണ് ഖുര്‍ആന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. യേശു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ജനങ്ങളെ ഓര്‍മിപ്പിച്ച പ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യെകുറിച്ചു തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രവചിച്ചതെന്ന് സാരം.

7. അഹ്മദ് യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തും (യോഹ 16:14).
യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയ പ്രവാചകനാണ് മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ). യഹൂദ റബ്ബിമാരും പുതിയ നിയമ പുസ്തകങ്ങളുടെ കര്‍ത്താക്കളും യേശുവിനെ ശപിക്കപ്പെട്ടവനും നിന്ദ്യനുമാക്കിയപ്പോള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യും വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനുമാണ് അദ്ദേഹത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി ലോകത്തിന് മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്. യേശുവില്‍ കുരിശുമരണം ആരോപിക്കുകവഴി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടവരും എതിരാളികളും അദ്ദേഹത്തെ ശപിക്കപ്പെട്ടവനാക്കി തീര്‍ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ‘മരത്തില്‍ തൂക്കിക്കൊല്ലപ്പെടുന്നവന്‍ ദൈവത്താല്‍ ശപിക്കപ്പെട്ടവനാണ്’(ആവര്‍ത്തനം 21:23) എന്നാണ് ബൈബിള്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ ശാപാരോപണത്തില്‍ നിന്ന് യേശുവിനെ രക്ഷിച്ചത് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനും മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യുമായിരുന്നു. നാല് സുവിശേഷങ്ങളും യേശു കുരിശില്‍ കിടന്ന് മരിച്ചുവെന്ന് അസന്നിഗ്ദ്ധമായി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അത് ശരിയല്ലെന്നും തന്റെ ദാസനെ ദൈവം ശപിക്കപ്പെട്ട കുരിശുമരണത്തില്‍നിന്നും രക്ഷിച്ചുവെ ന്നും പറഞ്ഞത് മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനാണ് (ഖുര്‍ആന്‍ 4:157,158). അങ്ങനെ യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയാണ് മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ) ചെയ്തത്. മാത്രവുമല്ല, സുവിശേഷങ്ങള്‍ യേശുവിനെ ക്ഷിപ്രകോപിയും മാതാവിനെ അനാദരിച്ചവനും മദ്യപാനത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചവനുമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അതിനെതിരായി അദ്ദേഹത്തെ വിനയാന്വിതനും മാതാവിനെ ആദരിച്ചയാളും തിന്മകള്‍ക്കെതിരെ പോരാടിയ വ്യക്തിയുമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ഖുര്‍ആനത്രെ. ഇങ്ങനെ ഏത് അര്‍ത്ഥത്തിലെടുത്താലും യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയവന്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)തന്നെയാണ്.

8. അഹ്മദ് വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കും (യോഹന്നാന്‍ 16:13).

വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെകുറിച്ച് ഒട്ടനവധി പ്രഖ്യാപനങ്ങള്‍ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ നമുക്ക് കാണാന്‍ കഴിയും. ഇതില്‍ കൂടുതലും ലോകാവസാനത്തെകുറിച്ച പ്രഖ്യാപനങ്ങളാണ്. ദൈവിക ബോധനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ലാതെ ഒരാള്‍ക്ക് പ്രഖ്യാപിക്കുവാന്‍ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളാണവ. പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രഖ്യാപന ങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് അവയെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. ഇതല്ലാതെയും വരാനിരിക്കുന്ന ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ) പ്രവചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രവചനങ്ങളില്‍ പലതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവനാണ് അഹ്മദ് എന്ന യേശുവിന്റെ പ്രവചനവും മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യില്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നര്‍ത്ഥം.

മുഹമ്മദ്(സ്വ) തന്നെ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലും, വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാചകനെകുറിച്ച യേശുവിന്റെ പ്രവചനങ്ങള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യില്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെട്ടതായി കാണാന്‍ കഴിയുന്നു. മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി യേശു ുലൃശൂഹ്യീ എന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന് തുല്യമായ അറമായിക് പദമായിരിക്കും പ്രയോഗിച്ചതെന്നും അത് അഹ്മദ് എന്ന അറബ് പദത്തിന് തുല്യമാണെന്നും പറഞ്ഞുവല്ലോ. അത്യധികം അത്ഭുതകരമായ സംഗതി, ഈ നാമം മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)യുടെ ആഗമനംവരെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്നുള്ളതാണ്. മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)ക്ക് അറേബ്യയില്‍ ഒരു പേരെന്ന നിലക്ക് തീരെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടാതിരുന്ന നാമമാണ് അഹ്മദ്. (മുഹമ്മദ് എന്ന പദത്തിന്റെയും സ്ഥിതിയും ഇതുതന്നെ). ഇതെപോലെതന്നെ ഗ്രീക്ക് ചരിത്രത്തിലൊന്നുംതന്നെ ുലൃശൂഹ്യീ എന്നോ ുമൃമസഹലീ എന്നോ പേരുള്ള ആരെങ്കിലുമുണ്ടായിരുന്നതായി നമുക്ക് കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഇതിനര്‍ത്ഥമെന്താണ്? യേശു പ്രവചിച്ച ‘അഹ്മദ്’ എന്ന നാമം ദൈവം സംരക്ഷിച്ചുവെന്നും യഥാര്‍ത്ഥ പ്രവാചകന്റെ ആഗമനംവരെ ആ പേര് ആര്‍ക്കും നല്‍കാതെ അവന്‍ കാത്തുവെന്നുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. യേശു പ്രവചിച്ച അഹ്മദ്, മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ)തന്നെയാണെന്നതിന് ഇനി തെളിവുകളെന്തിനാണ്?

മുന്‍ പ്രവാചകന്മാര്‍ മുഴുവന്‍ പ്രവചിച്ച അവസാനത്തെ പ്രവാചകനാണ് മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ). ഇഹപര ജീവിത വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ ആ പ്രവാചകനെ പിന്‍പറ്റുകയാണ് വേണ്ടത്.

‘തങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള തൌറാത്തിലും ഇഞ്ചീലിലും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതായി അവര്‍ക്ക് കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയുന്ന ആ അക്ഷരജ്ഞാനമില്ലാത്ത പ്രവാചകനായ ദൈവദൂതനെ പിന്‍പറ്റുന്നവര്‍ക്ക് (ദൈവ കാരുണ്യമുണ്ടാകുന്നതാണ്). അവരോട് അദ്ദേഹം സദാചാരം കല്‍പിക്കുകയും ദുരാചാരത്തില്‍നിന്ന് അവരെ വിലക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നല്ല വസ്തുക്കള്‍ അവര്‍ക്ക് അദ്ദേഹം അനുവദനീയമാക്കുകയും ചീത്ത വസ്തുക്കള്‍ അവരുടെ മേല്‍ നിഷിദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ ഭാരങ്ങളും അവരുടെ മേലുണ്ടായിരുന്ന വിലങ്ങുകളും അദ്ദേഹം ഇറക്കിവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണക്കുകയും സഹായിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ആ പ്രകാശ ത്തെ പിന്‍പറ്റുകയും ചെയ്തവരാരോ അവര്‍ തന്നെയാണ് വിജയികള്‍’ (7:157).

 

Copyright © Muhammednabi.info. All Rights Reserved.

Powered by NICHE OF TRUTH